Bossiekop

Wie is bossiekop?

die vraag steier teen my vas

soos ‘n golf van die see

teen die rotskus vas

wie is bossiekop?

die vraag steier teen my vas

soos die water oor my stuif

van golwe gespat oor my lyf

wie is bossiekop?

sy is die een wat my bekoor

wurg ek die antwoord uit

die trane stort soos ek

dit stamel

by eetplek lank gelee

sy is die een met sneeuwit hare

met vonkel in die oog

wat guitig kan lag

wat se mond soos wynkus proe

sy is die een wat my sterre, son en maan laat sien

wat my laat verstil

as ek haar sien of dink

sy is die enigste

bossiekop vir my

Notule

Die ontmoeting

die mosadi van die plaas

die mosadi van die dorp

ontmoet by die beeskraal van Nguni

vir gryse induna van afrika

die indaba is gereel

om te verseker dat

nuwe lewe sal kom in dorre

vlakte van elke dag bestaan

met rondomtalie gesprek word

verlede ontdek en toekoms voorpel

met kaarte onbekend

die water vloei soos fonteine

uit Dorland van gemoed

helend maak dit sandvlakte

n vlakte van malse vreugde

die planne word gesmee

die spiese word geslyp

vir woorde en sinne

wat gepraat moet word

die ontmoeting het sy doel gedien

toe gryse baard gestreel word

Faan se trein

Faan se trein

Ek is faan

Van faan se trein

almal se ek moet nie gaan

op faan se trein, want hul is lief vir my

my koffer is op my bors

volgepak vir my reis

op faan se trein

my kleed is daar, die kleed van liefde

is al wat ek het

die trein stoom voort en ek is faan op faan se trein

die kis is gemeet en ek het dit gemaak

Vir my geliefde- dit geplank

op die eensaam bult het ek gese

ek gaan op faan se trein

die kwikkies is nou groot en ek kan gaan

op faan se trein

ek hoef nie my meer te kwel

die here sal sorg

die wind jaag deur my gesig

my baard is nat – die water stroom uit my oog

want ek is op faan se trein

die wiele klik klak op my reis

met faan se trein

Die vraag

Die Vraag

guitig vra sy voor ek weet

het jy my bietjie gemis?

bonsend atwoord ek te laat

Ja ek het jou gemis?

my antwoord is wyer as dit

jou menswees het ek gemis

jou helder lag het my verbygegaan

jou lyfie was weg vir my

jou bekoring was my nie beskore nie

jy was vir my verlore

die volgende vraag was ek ook te laat

is jy nog ‘n bietjie lief vir my?

my antwoord le wyer as dit

my uitspansel het verdof

my sonnetjie het gesak

my bad het leeggeloop

my hart het verstil

my asem is op

Het ek jou gemis vra jy my?

Het ek jou nog lief vra jy my?

my antwoord is nou anders

nooit weer mag jy weg wees

sodat jy nie weer die vraag kan vra

maar ek sal antwoord voor jy vra

Diepe Rou

Diepe Rou

‘n tyd het gekom en gegaan

die tyd wat gekom het was die liefde gewees

die tyd wat gegaan het was die liefde wat getaan het

my in die dieptes van rou gegooi het

my borswerings van kind wees laat opgaan het

wat my beskerm het toe

spottaal my lewe versuur het

al wat ek kan doen is om

stil te word en te verwerk wat met my gebeur

neskrop aan die voetheuwels van die waterberg

Marais se loopplek en kennis van sy smart

“O koud is die windjie en skraal”

 is die refrein wat in my kop maal

ek moet keer

dat my smart en die rouproses

nie my menswees tas

my laat sink in die dieptes van smart

die trane van rou oor my hartkamers rol

my bloed verdun tot geen krag meer gewe

aan die einde is daar maar een raat

vermy en laat die pret en plesier hoogty vier

   laat wyn se taal my lewe

laai met tydelik plesier

Is dit die antwoord?

Juli

Juli

met vlytige hande en druk

word my gespanne lewe

verander deur Juli

met fietsry en oefen van

staffie bly sy fiks om

my te verander in

ontspanne mens

mens wat weer sin het

aan einde van my sessie

vat sy my in trans

soos met n boesman dans

ek dryf weg van hede bestaan

en droom van nuwe horisonne

wie is Julie?

wat doen sy?

sy is Julie - wat onaantasbaar is

een wat in my gedagtes sweef

soms dwingend - soms vergetend

maar altyd bewustend in my gemoed

sy is Juli - wat kunstenaar is

van liggaam en siel

KALAGADI NAG

Kalagadi nag

Die kalagadi nag is

 flonkerend van diamante

wat my pad verlig

wat die stilte in my ore laat suis

wat my seker maak

van my nietigheid

die melkweg is daar

elke aandlig sterbesaaid

as ek my arm uitsteek sal ek dit vat

sal ek dit kan proe

met donder gedreun en flitse

op die horison van duine

kry ek die belofte van reen

op die dorland van my lewe

met gemsbok wat skommelend draf

en springbok wat pronk

met jakkalsdraf by watergat

dwaal my kop na aandlig prag

wat ek weer gaan sien.

Met vuurlig dansend sink ek weg

In my swewend gedagtegang

Van my Kalagadi nag